Korte update dag 4: De drie musketiers

Wat duurt wachten soms lang. Bas, Caspar en Marcel, de drie musketiers die samen ten strijden trokken door de immens hoge zandduinen (wat een kick moet dat geven als je boven staat en weet dat je naar beneden MOET) en van waypoint naar waypoint ploeterden. Ja, ze zijn nu bij 6, dan zullen ze zo wel bij 7 zijn.

 

Maar dat duurt dan weer wat langer als verwacht en je begint je zorgen te maken. Maar gelukkig, ze zijn drie kwartier later al bij 8. Nu nog een stukje naar de finish. Even kijken hoe lang anderen over dit stukje hebben gereden. Een half uur? Dan kunnen ze zo bij de finish zijn. En dan om 19.07 uur Nederlandse tijd prijken de namen van de drie op de finishlijst.

 

Na zes uur onafgebroken ploeteren hebben ze de finish van de proef gehaald. Daarna volgt nog een ritje van 429 kilometer naar het bivak. Via asfalt, dat wel. Maar of dat zo leuk is? De route loopt langs de zee wat voor wat extra verkoeling kan zorgen. Aangezien het in Peru pas twee uur ‘s middags is moet het drietal zonder problemen voor het donker in finishplaats Arequipa kunnen arriveren.

 

Ongeveer twee uur na de finish, als Bas halverwege de verbinding is, neemt hij contact op met Nederland. Wat gebeurde er vandaag allemaal? Bas: “Wat een dag, wat een dag. Zulke hoge duinen en steile afdalingen. Geen wonder dat daar de auto’s en de trucks niet naar beneden hoefden. Wij met de motor wel. Ik hoop dat je op TV ook kunt zien hoe machtig hoog die duinen waren. Ik heb weer volop genoten maar er zijn ook veel rijders die enorm af hebben moeten zien. Vooral in het begin zaten ze overal vast. Ik had vandaag ook zo mijn momentje. Ik ging over de kop en de motor bleef zo staan dat de benzine er uit droop, precies op de uitlaat. Ik schrok me rot, het zal toch niet waar zijn. Ik heb zo snel als kon het contact afgezet en daarna de motor laten drogen. Er was ook veel brandstof in de carterplaat gelopen. Na dit akkefietje ben ik weer naar Caspar en Marcel toe gereden. Die deden het ook erg goed vandaag. Op een gegeven moment voelde ik dat er iets met de motor niet in orde was. Hij stuurde zo vreemd. Bleken beide voorvorkkeerringen lek te zijn. En dat rijdt op een gegeven moment lastig en ik werd moe in mijn armen. Zonder risico’s te nemen zijn we met z’n drieën naar de finish gereden. Wat een belevenis is dit, dat valt met geen pen te beschrijven.”

 

Als Bas deze informatie doorbelt valt de verbinding plotseling weg. maar even later wordt er opnieuw gebeld. Bas: “Het waait hier zo hard dat mijn handschoenen plotseling wegwaaiden. Daar ben ik toch snel maar even achteraan gegaan. Op het lange stuk verbinding worden we gezandstraald. Er waait heel veel wind vanaf het strand over de weg. Ik heb geen col bij me zodat het erg schuurt in mijn hals. Dat moet ik morgen anders doen. En dan neem ik ook een paar oordoppen mee. Die ben ik nu vergeten maar mijn oren beginnen al aardig te suizen. Ik heb geen idee hoe laat we in het bivak zullen zijn. Maar als we d’r zijn ga ik eten en ik denk dat ik zo met mijn kleren aan in mijn tentje duik. Dan hoef ik me morgenvroeg niet eerst in mijn pak te hijsen. Ze zeiden dat dit de zwaarste dag zou gaan worden. Als dat zo is dan hebben we die in ieder geval gehad. Maar ik denk zelf dat er nog veel meer zware dagen gaan komen.”

 

Gisteren (maandag) heeft Bas opnieuw 20 minuten straftijd gekregen. Waarschijnlijk vanwege het missen van een waypoint maar dat is vreemd want Marcel en Caspar hebben geen tijdstraf.

 

Bas werd vandaag 132e en staat nu 131e in het algemeen klassement. Op het moment dat Bas het bivak nadert zitten er nog een twintigtal deelnemers, waaronder Caspar Schellekens en Leon Munsters, in de duinen. Laten we hopen dat deze jongens het ook gaan halen.

 

Morgen staat er slechts een proef van 136 km op het programma en arriveren de deelnemers in Chili.

 

Enkele foto’s van dag 4:

 

CONTACT
[logo-carousel id=sponsor-bas-dakar]